Mahirap palang magmaintain ng blog na matino ‘pag nasa med school ka na…

Lalo pa’t 2nd year med proper.

Sabi nila ito daw ang pinakamahirap na taon sa buong med school life.

I’m now a believer.

Halos linggo-linggo may exam. At hindi lang ito mga quiz na pwedeng ibali-wala, ito ay mga exam na do-or-die, este…do-or-take-the-finals-na sobrang-ikamamatay-mo.

At least nung first year, may 2 or 3 weeks ka pa para magpahinga. Kami literally, EVERY WEEK. Buti din sana kung puro exam lang. May SGD’s (small group discussions), ward works, topic conferences, case presentations, at iba pang pwedeng sumulpot na lang bigla…

Hindi ako nagrereklamo, alam kong ang lahat ng ito’y ginawa/finormulate ng curriculum committee upang kami’y mabigyan ng pinakamabuting edukasyong medikal. Napapagod lang ako na kailangan mo talaga ‘tong pagdaanan kung gusto mong maging doktor.

This is just the way things gotta be.

Hay…

+++

Anyway, the reason why I’m updating is that I would li-lo muna sa blogspot blog ko. Kahit na ito ang aking official blog, well, mahirap magconjure up ng magandang blog. Nakakahiya naman kung puro ka-non-sense-an ang mapost ko dito.

So…

I’ll be updating lang sa aking MULTIPLY at LIVEJOURNAL accounts. Para trashcan lang talaga ng lahat ng kabalahuraang nararamdaman ko sa aking paglalalkbay sa mundo ng medisina.

Siguro I’ll be reviving Toxicity and Beyond someday…kung kelan hindi na toxic si raLd.🙂

So ’till then, Good Bye Toxicity and Beyond!🙂

You may still reach me though through my MULTIPLY & LIVEJOURNAL accounts.

+++

raLd signing off.